Właściwie nie czynili nic zdrożnego

„Właściwie nie czynili nic zdrożnego, nie hałasowali i na myśl im nie wpadło brać górne C, byli to nieznaczni panowie, nędzni panowie. Dzień po dniu życie układało im się dość głupio i smutno, chodzili sobie i czytali białe plakaty na słupach, 8tudjowali przepowiednię pogody, wieczorami grywali w karty z inspektorem i odźwiernym. W czasie posiłków siedzieli przy stole z pacjentami nerwowymi, którzy z uderzeniem godziny przyjmowali pigułki i sole zdrowia. Na tem schodził im dzień.
Ale ostatniemi czasy samobójca rozpoczął dla odmiany przebywać na dworze, i łazić po górach, dla wzmocnienia zdrowia. Dziwny to człowiek, on, który, od czasu gdy był wielki jak pięść, zdawał się żyć nie dla czego innego, jak dla swego samobójstwa, teraz począł zmieniać zapatrywania. Czy to nie on wyraźnie odroczył pozbawienie się życia do czasu, gdy wynajdzie taką formę, która nie zbeszcześci mordu Jadł wszak i dawniej strawę i ubierał się w odzież, owszem, i pierwej także żył i pracował; ale wówczas był tylko jasnowidzącym świadkiem błazeństwa całego tego poczynania, o, pogardzał sobą z tego powodu, pluł na siebie. Teraz nastąpiła zmiana. Czy to powietrze Torahuzy podziałało, czy też inna mądrość go przeniknęła Stał się ustępliwszym zarówno względem samego siebie jak i względem innych, usuwał się na stronę, gdy mu kto naprzeciw we drzwiach stanął, począł mówić o swem samobójstwie z pewną niewiarą. Gdy Antoni Moss, jego towarzysz, szydził z niego, samobójca utrzymywał, że każdy punkt widzenia, na którym stał człowiek, był czasowy, każde mniemanie — przemijające.“(14)